De onthulling. 1: Verken ‘Het materiaal’

Verken het materiaal. Blog

“Je moet zo snel mogelijk van die schors af komen”, zei Thijs tegen mij. Thijs Kwakernaak is een zeer bijzondere kunstenaar, beeldhouwer. Dit is geen toeval, wel bijzonder dat ik juist hem nu tegen ben gekomen. Hij was ook diegene die gelijk mijn ‘drang’ naar beeldhouwen begreep en ik mocht snel bij zijn les aansluiten.

Goud

Met de eerste sneden zie je de boom van kleur veranderen. Het moest dieper. Daar, dieper in het hout, verschenen de eerste stippen van het goud van de onderlaag.

Dat kostbare wilde ik zo veel mogelijk behouden. Wel moest ik durven die laag eraf te halen, want het hoorde zo. Daar vertrouwde ik ook op.

Onhandig en onwennig, toch nieuwsgierig, uren achter elkaar. Zo werd het goud steeds meer onthuld. Het was met de schors al mooi! De natuurlijke schoonheid. Die zachte ruwheid wilde ik dan ook het liefst behouden.

Mijn tussennaam, Sylvia, die in de filosofie van Osho onder andere betekent: “laat de boom staan voor wat het is”, herinnerde mij nu er ook aan. (red.: ik heb bijna 3 jaar met deze naam ‘rondgetrokken’).

Maar het moest wel iets ‘anders’ worden. Ik wilde beeldhouwen. Ik voelde een enorme drang, hier moest ik mijn dorst lessen. En gezien al die prachtige stukken van Thijs, wist ik dat ik deze uitdaging aan moest gaan.

Ik was razend benieuwd: wat zit erin? Want… ik moest met de boom ‘leren praten’. Huh? Ah ok, de lijnen volgen en het karakter van de vormen verkennen. Wat zou het kunnen zijn? Dat oorspronkelijke beeld dat ik de laatste dagen in mijn hoofd had, heb ik al losgelaten (wat zou ik van het hout willen maken?).

Vertrouwen op wat deze boom (volgens Thijs wellicht 500 jaar oude) precies in zich heeft. Dát zo veel mogelijk laten spreken en naar buiten laten komen.

Eén vraag bleef steeds hangen: “Wat is dat uitstekende deel? Die zijtak?” Mijn fantasie de vrije loop laten en vervolgens weer loslaten. Steken durven zetten, terwijl je nog helemaal niet weet, wat het is! Al werkende het ontdekken. Hoe boeiend en spannend het ook is.

Vanuit impuls naar ontdekking

Als we naar twee systemen van het bewustzijn kijken, het bewuste en het onbewuste, dan is het eerste reflectief en het tweede impulsief (al staan ze in een nauw verbinding met elkaar).

Dat impulsieve gaat meestal automatisch. Misschien herken je het, dat je soms al een beslissing hebt gemaakt zonder dat je er over na hebt gedacht. Of als voorbeeld, je trapt gewoon automatisch de koppeling in.

Dit kan zich ook uiten in een onbegrijpelijke drang, wens, behoefte. Dan worden we er ons van bewust en gaan we nadenken: ''wat betekent dit? Moet ik dit aangaan? Wat als? (vanuit eerdere ervaringen) Wat als? (open staan voor onbekende)'', etc. En dan nemen we wel of niet actie.

Dus van een impuls ‘vanuit het hart’, waar je bijna onrustig van wordt, tot een bijzondere ontdekking. Uiteraard kun je bij het voelen van die onrust gauw wat anders gaan inplannen, zoals met vrienden afspreken om weg van die spanning te komen. Je kunt er ook bij stilstaan en het aangaan.

Wat is dit voor spanning? “Beeldhouwen… Maar dat heb ik nooit gedaan.” En alsnog met je vrienden afspreken. Of… nog even verder gaan. “Ik heb het gevoel dat ik het kan! Hoe kom ik aan dat ene stuk hout en instrumenten?”

"Verkenning van de ruimte, zou ik zeggen! Hoe onbekend en eng het ook lijkt, de houding aannemen: Alles is mogelijk”.

- Vlada

Like & deel dit artikel

4 reacties

  1. Marcel Carpay op 1 april 2017 om 10:48

    Impulsen vanuit je hart volgen, hoe makkelijk lijkt dat toch. Doen wat je voelt, ook al zegt je hoofd: voorzichtig aan! Maar als je het niet – af en toe, of ooit – probeert, zal je nooit weten wat je misschien gemist hebt.

    • Vlada op 3 april 2017 om 09:27

      Precies. Je zou ook zeggen: “Ik ben niet eens geïnteresseerd wat ik zou gemist hebben”. Kan ook en alles mag zijn. Toch, heb je eenmaal ontdekt wat erachter schuilt, wil je het liever ontdekken! Dan weet je dat het waard is.

  2. Jan Dijkstra op 3 april 2017 om 10:04

    Wat een mooie metaphoren. Een boom heeft immers het eeuwige leven, van zaad tot fossiel; een eeuwige afdruk en indruk van verleden. We praten over stamboom tot het begin der mensheid. Zoveel functionaliteiten; als doordravende copywriter kan je daar een wel een boompje over opzetten. Maar terug naar je vermeende kwetsbare intimiteit Vlada… Hoe zeer siert jou dat en stel je daarmee je persoonlijkheid open voor wie bij je hoort. Een mooie natuurlijke ‘selectieprocedure’ ;). Je gunt de boom een artistiek ‘eeuwig leven’. Hoe mooi is dat. Een homage aan de natuur; de mens doet ook goede dingen met de natuurlijke rijkdom om ons heen. Was iedereen maar zo…

  3. Babette Duinkerken op 6 april 2017 om 11:42

    Mooi Vlada…..
    ….puur en wijs.
    en ondertussen je eigen goud aan het opdiepen, jezelf ontpellen…

Laat een reactie achter